czwartek, 29 września 2011
Upojność
Chyba pokocham tę swoją upojność. I miłość, i gorączkę i nienasycenie. A potem zacznę śpiewać i wyśpiewam się całkiem.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Lubię babie lato
Bo jest dzikie, ale ma granice wyznaczone między wierzchołkami traw, na których się leniwie rozłożyło. Jest subtelne, z pozoru chaotyczne, a jednak o doskonałej, sobie tylko właściwej symetrii. Choć nie jest dzbanem, wydaje się, że można w nie coś wlać i tak pozostawić pozwalając słońcu wniknąć. I można oddychać głęboko.
Szukaj na tym blogu
Zapisane kiedyś
-
►
2023
(1)
- ► października (1)
-
▼
2011
(12)
- ► października (2)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz